Japon Kabuki Sanatının Bedeli: Kokuho Filminden Yorum

“Kokuho” Filmi: Sanatın Bedeli ve Kabuki Geleneği

Japon yönetmen Sang-il Lee’nin Oscar’a aday gösterilen epik filmi “Kokuho”, kabuki sanatının zirvesine ulaşma hırsının insan ruhuna mal olan bedelini etkileyici bir şekilde ele alıyor. Film, Japonya’nın yaşayan ulusal hazinesi unvanını (Kokuho) elde etme çabasındaki bir kabuki sanatçısının hayatına odaklanıyor. Ryo Yoshizawa’nın canlandırdığı Kikuo karakteri, bu yolda ne kadar ileri gidebileceğini sorgularken, izleyiciyi derin bir düşünce yolculuğuna çıkarıyor.

Kabuki Sanatının Zorlu Dünyası

Kabuki, opera, bale ve tiyatronun kendine özgü bir karışımı olan, hem psikolojik hem de fiziksel dayanıklılık gerektiren geleneksel bir Japon sanatıdır. Sanatçılar, uzun süre boyunca geleneksel pozları korumak zorundadır. “Kokuho” filmi, bu sanatın zorlu doğasını ve sanatçıların bu zorluklarla nasıl başa çıktığını gözler önüne seriyor. Film, sanatın kişisel maliyetini konu alan diğer yapımlara benzese de, kabuki’nin teatral öğelerini karakterlerin özel hayatlarıyla harmanlayarak farklı bir boyuta taşıyor.

Hikaye ve Karakterler

Hikaye Özeti

Film, 1964 yılında Nagasaki’de başlayarak Kikuo’nun hayatının üç ayrı dönemini kapsıyor. Genç Kikuo (Soya Kurokawa), bir kabuki gösterisi sırasında ünlü oyuncu Hanjiro Hanai (Ken Watanabe) tarafından keşfedilir. Ancak, babasının (Masatoshii Nagase) bir Yakuza çatışmasında öldürülmesine tanık olur. Bu olay, Kikuo’nun hayatında derin bir iz bırakır ve onu kabuki sanatına daha da yakınlaştırır. Hanai, Kikuo’yu yanına alır ve kendi tiyatrosunda eğitim vermeye başlar. Aynı zamanda, Hanai’nin oğlu Shunsuke (Keitatsu Koshiyama) ile rekabet başlar. Film, kardeşlerin arasındaki arkadaşlık ve rekabetin, tiyatronun uyumunu tehdit etmesini konu alıyor.

Karakterlerin Yükselişi ve Düşüşü

Kikuo, doğal yeteneği ile öne çıkarken, Shunsuke ise aile geleneğini sürdürme sorumluluğuyla boğuşur. Japon toplumunun geleneksel cinsiyet rolleri ve miras anlayışı, her iki gencin de geleceğini şekillendirir. Film, “Amadeus” ve “Macbeth” eserlerinden etkilenmiş olsa da, kendi özgün anlatımıyla dikkat çekiyor. Sofian El Fani’nin sinematografisi, kabuki’nin canlı renklerini ve atmosferini yansıtıyor. Oyuncuların performansları, karakterlerin iç dünyalarına derinlik katıyor. Ryo Yoshizawa ve Ryusei Yokohama’nın performansları özellikle övgü topluyor.

Eleştiriler ve Değerlendirmeler

Film, bazı eleştirmenler tarafından akademik ve duygusallıktan uzak bulunmuş. Özellikle Japon gelenekçiliğine dair didaktik öğeler ve Japonya’nın hızlı değişimine dair yansımalar, bazı izleyicileri sıkmış olabilir. Ancak, Kikuo ve Shunsuke’nin sanata olan ilişkileri ve kişisel ilişkileri odak noktası olduğunda, film etkileyici bir deneyim sunuyor. Yönetmen Sang-il Lee’nin daha fazla risk alması gerektiği yönünde eleştiriler de mevcut. Filmin uzun süresi boyunca bazı tekrarların yaşandığı belirtiliyor. Özellikle cinsiyet ve cinsellik rolleri konusundaki potansiyelin tam olarak değerlendirilmediği düşünülüyor.

  • Yönetmen: Sang-il Lee
  • Oyuncular: Ryo Yoshizawa, Ryusei Yokohama, Ken Watanabe, Masatoshii Nagase, Soya Kurokawa, Keitatsu Koshiyama
  • Senaryo: (Kaynakta belirtilmemiş)
  • Sinematografi: Sofian El Fani

“Kokuho”, sanatın insan ruhu üzerindeki etkilerini ve bir idealin peşinde koşarken yapılan fedakarlıkları sorgulayan, düşündürücü bir yapım olarak öne çıkıyor.

Haberin Diğer Kareleri

Hırsın gölgesi, kabuki ruhunda derin izler bırakır

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir